Monumentalny Łuk

11/10/2008

Przygotowując się do wizyty w Paryżu, ze zdziwieniem przeczytałem, że na Łuk Triumfalny można się wspiąć. Na wieżę Eiffela jasne, na wieżę Notre Dame owszem, ale jaki widok może uzasadniać wchodzenie na taką niezwyczajną budowlę jak Arc de Triomphe? Nie zdawałem sobie wówczas sprawy z jej gabarytów, a tak naprawdę rozmiary Łuku można docenić dopiero, gdy stoi się na płaskim tarasie wysoko ponad dachami kamienic przy pobliskich Polach Elizejskich. Z ziemi nie robi aż takiego wrażenia; może przez to, że sterczy samotnie na rozległym placu i brak jest dla niego bezpośredniego punktu odniesienia.

Łuk Triumfalny o wysokości 50 metrów i szerokości 45 metrów powstał na wzór rzymskich budowli upamiętniających wielkich zwycięzców i wspaniałe zwycięstwa. Paryska budowla została zamówiona przez cesarza Napoleona w 1806 roku po wiktorii pod Austerlitz u szczytu jego potęgi. Ostatecznie prace budowlane, wstrzymane po upadku Napoleona, zostały dokończone w latach 1833-36. Łuk Triumfalny dedykowany bohaterom wojen rewolucji francuskiej i wojen napoleońskich głosi też i chwałę militarnej potęgi Francji w latach późniejszych, czego widocznym symbolem jest umiejscowienie u jego stóp Grobu Nieznanego Żołnierza z okresu I wojny światowej.

Łuk zajmuje centrum placu Charlesa de Gaulle, który do 1970 roku nosił miano placu Gwiazdy (Place de l’Étoile). Nazwa wywodziła się od jego kolistego kształtu i dwunastu promieniście odchodzących odeń alei. Takie założenie tego miejsca sprawia, że kiedy stoimy na szczycie Łuku, mamy wrażenie, że znajdujemy się dokładnie w centralnym punkcie miasta. Można stąd wyruszyć w każdą stronę. My zaplanowaliśmy spacer Polami Elizejskimi przez Plac Zgody aż do Luwru.

Czytaj dalej

Copyright © 2014