Zagubiona świątynia (Segesta)

Wracając z Erice, wstąpiliśmy do Segesty, a tym samym cofnęliśmy się jeszcze bardziej w głąb sycylijskiej historii. Kiedyś istniało tu miasto należące do starożytnego ludu Elymów, żyjącego w zachodniej części wyspy. Od greckich kolonizatorów Elymowie przejęli ich kulturę, co nie zapobiegło konfliktom między tymi dwoma społecznościami. Szczególnie wrogie relacje panowały między Segestą a leżącym bardziej na południe greckim Selinuntem. Selinunt wspierany był przez Syrakuzy, Elymowie sprzymierzyli się z Kartaginą, która na zachodnim wybrzeżu Sycylii posiadała własne kolonie. Ten sojusz trwał do pierwszej wojny punickiej, gdy w 260 r. p.n.e. Segesta poddała się Rzymowi. O dalszych losach Elymów i ich miasta niewiele wiadomo. Elymowie prawdopodobnie rozpłynęli się w społeczności pierwszej rzymskiej prowincji, a Segesta z nieznanych przyczyn wyludniła się.

Miasto zbudowane było na stromym wzgórzu. Dziś jedynie ruiny amfiteatru świadczą o jego niegdysiejszej świetności. Tego nie dane było mi jednak zobaczyć. Z parkingu trzeba tam było iść ponad kilometr w pełnym słońcu, ewentualnie można było podjechać autobusem po zebraniu się odpowiedniej grupy chętnych. Dziewczyny były już znużone chodzeniem w upale po Erice, nawet Dorota, zawsze chętna do zwiedzania, narzekała na ból głowy. Nie byłem aż tak zdeterminowany, żeby zmuszać je do kolejnego wysiłku.

Wcześniej zobaczyliśmy inną budowlę, która jest głównym magnesem przyciągającym turystów do Segesty. To bardzo dobrze zachowana świątynia dorycka datowana na koniec V wieku p.n.e., klasyczny perypteros z sześcioma kolumnami na krótszych bokach i czternastoma na dłuższych. Kolumny wysokości dziesięciu metrów, jak na styl dorycki przystało, są naprawdę przysadziste, potężne. Budowla ma 56 metrów długości i 21 szerokości. Wzniesiono ją poza miastem na przeciwległym wzgórzu. Wszystko wskazuje na to, że nie została wykończona i nie służyła kultowi religijnemu. Dlaczego? W Segeście nie ma nic pewnego, można tu snuć jedynie hipotezy.

Czytaj dalej

Copyright © 2014