Fátima

Do Fátimy pojechaliśmy w niedzielę. Z Cascais droga liczyła 160 kilometrów, a że na ten dzień zaplanowaliśmy wizytę w jeszcze trzech innych miejscach, harmonogram mieliśmy napięty. Na szczęście towarzystwo okazało się zdyscyplinowane i o wpół do dziewiątej siedzieliśmy już wszyscy w samochodzie. Wcześniejszemu niż zwykle wstawaniu na pewno pomogło poranne słońce.

Trasa prowadziła cały czas autostradami. Ruch był niewielki, podróż minęła sprawnie. Dojechaliśmy zgodnie z planem w niecałe półtorej godziny. Mieliśmy więc wystarczającą ilość czasu, aby przed mszą świętą o jedenastej zapoznać się z sanktuarium.

Fátima jest sławna na cały świat za sprawą objawień Matki Boskiej, które miały miejsce w 1917 roku (pierwsze 13 maja, ostatnie 13 października) . Matka Boska ukazała się trójce pastuszków: Łucji, Franciszkowi i Hiacyncie. Przekazała im przesłanie zwane trzema tajemnicami fatimskimi. Na tym terenie powstało stopniowo rozbudowywane sanktuarium. Jest ono klarownie zaprojektowane, umożliwia jednoczesne przyjęcie dziesiątek tysięcy pielgrzymów, a jest przy tym kameralne, wszędzie jest blisko, nawet parkingi są tuż obok. Gros przestrzeni zajmuje wielki plac, ponoć dwa razy większy od watykańskiego Placu Świętego Piotra. Zamyka go gmach bazyliki Matki Boskiej Różańcowej wraz z kolumnadą. Bazylikę konsekrowano w 1953 roku. Nad placem dominuje jej wieża dzwonnicza o wysokości 65 metrów. Z drugiej strony placu, czyli przy wejściu od strony parkingów, znajduje się nowa bazylika pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej. Jest to nowoczesny gmach (poświęcony w 2007 roku), doskonale wkomponowany w teren, jest neutralny dla otoczenia pomimo swojej wielkości (został zbudowany na planie koła o średnicy 125 metrów). To właśnie w tej bazylice byliśmy na mszy świętej. Wnętrze to wielka hala, bez jednego słupa, z układem amfiteatralnym, dzięki czemu widoczność jest bardzo dobra. Ze zdziwieniem dostrzegłem, że półokrągła ściana w prezbiterium (10 metrów wysokości, 50 metrów długości) pokryta jest mozaiką przypominającą te w sanktuarium Jana Pawła II w Krakowie. Faktycznie autor jest ten sam: ks. Marko Ivan Rupnik. O ile u nas nie podoba mi się ta dekoracja, to w Fatimie wygląda ona dobrze. Może dlatego, że jest bardziej jednorodna kolorystycznie z dominującym złotem i stanowi tylko element wystroju, a nie pokrywa wszystkich ścian kościoła i kaplic.

Sercem fatimskiego sanktuarium jest Kaplica Objawień, znajdująca się na lewo od osi głównego placu. Tu pod zadaszeniem znajduje się ludowa kapliczka wzniesiona w miejscu objawień, a obok stoi figurka Matki Boskiej Różańcowej z Fatimy. Budowę oryginalnej kapliczki ukończono w 1921 roku, ale wkrótce potem została wysadzona w powietrze przy użyciu dynamitu. Odbudowano ją w 1923 roku. Do tego miejsca niektórzy pielgrzymi idą na kolanach.

Czytaj dalej

Copyright © 2014