Panometer

Dzisiejsze Drezno jest miastem okaleczonym, ale jest takie miejsce, w którym można zobaczyć, jak wyglądało w czasach rozkwitu. Wystarczy wsiąść w samochód, albo autobus miejski, aby po mniej więcej dziesięciu minutach dotrzeć z centrum do położonej na uboczu starej gazowni. Tu w jednym ze zbudowanych na planie koła secesyjnych budynków, stanowiących dawniej osłonę wielkich zbiorników gazu (instalacja jest teraz zdemontowana) można obejrzeć panoramę Drezna w epoce baroku, tak jak wyglądał on za czasów Augusta III. To ogromna dekoracja, rozwieszona wewnątrz walca o wysokości 27 metrów. Obraz 360o ogląda się z ustawionej centralnie piętnastometrowej wieży, tak jakby z balkonu wieży kościoła Hofkirche. Poniżej widać nie tylko dachy i mury. Ulice i place wypełniają mieszkańcy zajęci codziennymi sprawami (jak na obrazach Breugla). Stoi już Zwinger, ale jego dziedziniec nie jest od strony rzeki zamknięty wybudowanym później pałacem. Obok, gdzie dziś znajduje się gmach opery, domy są rozrzucone, a krajobraz na wpół wiejski. W tle płynie muzyka, dostojna, jak na epokę baroku przystało, ale potem przycicha, robi się ciemno, gdzieniegdzie w oknach domów zapalają się światła, nadchodzi noc.

Panorama jest dziełem urodzonego w Wiedniu twórcy irańskiego pochodzenia, Yadegara Asisi. Jest artystyczną kreacją, komputerowo wygenerowaną, ale silnie zakorzenioną w rzeczywistości XVIII wieku, tak jak przedstawiał ją tworzący wówczas w Dreźnie pejzażysta Bernardo Belotto (zwany Canalettem).

Przed wejściem do głównej hali przechodzi się przez sekwencję pomieszczeń przygotowujących na spotkanie z panoramą, a więc dostarczających za pomocą ilustracji i tekstów wiadomości o bohaterach tamtych czasów – Auguście II, jego rodzinie, metresach, dworze, mieście. Nie są to żadne oryginalne, cenne eksponaty, ale jest to podane w tak elegancki sposób, że może uchodzić za wzór dla monotematycznych wystaw.

Czytaj dalej

Copyright © 2014